Voor het eerst deze marathon (eindelijk) eens gereden want hoewel deze marathon
al een paar keer in de RWP Marathoncup opgenomen was kwam het er niet van om
daar te starten. In een aantal gevallen was dit 1 dag na de Sauerland marathon
die op zaterdag verreden wordt en ik daar de voorkeur aan af en 2 marathons in 1
weekend lukt me echt niet.
Nu was er een redelijke stok achter de deur, namelijk het "resultaat" van de
Allesheimer marathon als schrapresultaat te laten tellen voor het klassement.
Verder van velen gehoord dat het een echt gezellige marathon is.
Nu alleen vooraf het probleem dat het in mijn hoofd nog steeds niet lekker zat
en weer twijfels had over de vorm tov begin van het jaar. Daarbij de hele week
last van zware benen na de Neustadt marathon en open haard hout kloven etc.
Gelukkig vlak voor het weekend flink los laten masseren door onze clubtrainer
Max de Vries.
Dus op zaterdag aan het einde van de dag voor zo'n 3½ uur in de auto om iets
voor 22:00u in het dorp aan te komen en kijken waar de rest stond. Niets te
vinden, maar wel ineens de startplek met op krap 100 meter afstand een kerk met
parkeerhavens. Dus de ideale standplaats voor hotel Vivaro gevonden. Nog een
stukje wandelen door het dorp en redelijk op tijd slapen want voor rond 06:30u
de onvermijdelijke wekker voor het bekende bami ontbijt.
Na ontbijt nog even liggen en rond 07:30u inschrijving ophalen en wat prepareren
voor de start. Zonnetje schijnt op dat moment, zou warm worden en zou pas aan
het einde van de dag gaan regenen.
Ongeveer een kwartiertje voor de start een plekje zoeken in het veld van
achteraf 142 deelnemers. Beetje in het midden opstellen en gezellig bijpraten
met oa. Geert en Dolf en vraag nog of ze een beetje normaal willen rijden, in
ieder geval niet te hard...............
Bijna compleet Nederlands veld (en de zon scheen nog)
Wedstrijd:
Om 09:00u van start en de eerste kilometer is nog een relatief vlakke asfaltweg
om in feite de langste klim van de hele ronde voor de kiezen te krijgen. Vrij
vlot dus naar middenblad want over zo'n 2,5 km afstand zo'n 8,5% gemiddeld.
Gelukkig kan ik redelijk mee komen met de meute en hartslag in ieder geval op
gewenste waarden en de benen voelen goed aan.
Nog steeds breed zat om in te halen en ingehaald te worden. Inmiddels zijn o.a.
Dolf en Geert alweer ver voor me, dus weet dan dat er hooguit een P3 te behalen
is.
Dan een stukje relatief vlak tot na 20 minuten rijden de eerst echt
singletrack komt waar absoluut niet in te halen is. Geen probleem, want de
meesten hebben op dat moment al hun plek gevonden en het is maar 1 km lengte.
Bovenaan gekomen zit de eerst 7 km en 325 hm er op en nu (eindelijk) de beloofde
schotterpaden om snoeihard af te kunnen dalen. Dan wordt het ineens toch anders,
want komt een singletrack afdaling en vrij veel blubber. In ieder geval veel
meer dan ik vooraf had gedacht. Ga er ook bijna af en kan zelf net overeind
blijven, maar wel de fiets af. Blijkt toch op meerdere plekken op het parcours
redelijk nat te zijn.
Na een goede 45 minuten rijden lekker verzeild in groepje en rijdt heerlijk. Op
dat moment ook weinig echt zwaar klimwerk en lekker tempo draaien. Wel tuimen we
er met een aantal rijders in om een verkeerde afslag te nemen, maar kost
gelukkig niet al te veel tijd.
Wel is de zon helemaal weg en hoor het in de verte rommelen en zie de bui al
hangen en inderdaad na een dikke 5 kwartier begint het te regenen. Oei, dat kan
dan nog heel lang en naar worden denk ik dan met de Allesheimer nog vers in het
geheugen. Uiteindelijk valt de schade gelukkig mee en blijft het aangenaam
rijden qua temperatuur. Het beetje regen maakt het parcours niet echt slechter,
wat nat was blijft nat en vies.
Na dik 30 km rijden weer wat zwaardere klimstukken waarbij sommige domweg niet
lekker lopen en zwaarder aanvoelen dan het hoogteprofiel beloofde. Nee, dit is
niet alleen maar een simpele autobahn marathon. Op 47,5 km zit het klimwerk er
op en ongeveer 5 km raggen tot in Zierenberg zelf waar een hoop publiek bij
start/finish staat. Kom hier op iets meer dan 2:33u langs wat op de halve
marathon genoeg zou zijn voor een eerste plaats bij de masters 3, maar adel
verplicht.
Dus "gewoon" nog een rondje pakken.
Foto rechts: Relaxed voor de start
2e ronde:
Aan het einde van het vlakke asfalt gedeelte staat Marga met 2 nieuwe bidons op
me te wachten en kan ik me opmaken voor achteraf pittige 2e ronde. Direct voel
ik in de klim dat deze startklim best zwaar is. Toch kan ik al 2 tegenstanders
inhalen en hoop op meer rijders op te kunnen pikken. Gelukkig kan ik op dat
moment nog wel alles op middenblad rijden, maar gaat alles behalve soepel.
Na iets meer dan 3:15 uur rijden even iets minder opletten en lig er bijna af in
een modderig spoor. Hoe ik er op ben blijven zitten is me nog steeds een
raadsel, maar wel als "beloning" schiet de kramp er fors in. Flink balen, want
het ging voor het gevoel net zo lekker. Duur zeker een kwartier voor ik het er
uit getrapt heb.
Vanaf dat moment is het min of meer positie behouden en op een enkele
uitzondering is het nog wel inhalen ipv ingehaald worden al is het niet erg
veel.
Later richting het einde is het echt een stuk rustiger dan in de eerste ronde en
op bepaald moment niemand voor me of achter me meer te zien en dan is de enige
drijfveer de hartslagwaarden om niet te veel te verslappen.
104 km / 2.350 hm
Stuk voor de laatste klim nog eens achterom kijken en zie gelukkig niets en denk
dat ik safe zit. Grote vergissing achteraf want ineens hoor ik geschakel achter
me en denk "shit, waar komen die vandaan?". Gelukkig geen M3 rijders, maar kan
toch ook niet aanpikken en moet ze helaas laten gaan.
In de laatste snelle km's toch proberen de schade zoveel mogelijk te beperken
want behalve positie telt juist de eindtijd voor het klassement van de cup.
Na 5:22:52 zit deze klus er op en krijg het resultaat in mijn handen gedrukt.
Daarop ook de klassering en blijkt een 4e plaats bij de masters 3 te zijn met
ruim 3 minuten achterstand op de 3e plaats die voor Hans Raaijmakers is.
Met Hans had ik even geen rekening mee gehouden, ook niet gezien.
Aan de andere kant juist leuk dat het bij de masters 3 redelijk dicht bij elkaar
zit en je e.e.a. niet cadeau krijgt, zo hoort het ook.
Ander probleem was wel de kramp na de finishlijn die er aardig in schoot en ik
al staand geen kant op kon.
Van links naar rechts: Vlak voor de finish en blij, auw toch die kramp, waarom
wachten bij afspuitplaats?
Tot besluit:
Geen spijt dat ik deze marathon (eindelijk) eens gereden heb en was achteraf
zwaarder dan ik gedacht had, maar daar heb ik meerderen over horen "klagen".
Parcours vond ik veel leuker dan ik vooraf had gehoopt en zeker niet alleen maar
snelweg (ok, geen Neustadt).
Natuurlijk had ik misschien makkelijk in GrafShaft kunnen scoren, maar ondanks
het missen van het podium toch tevreden met het rijden op zich.
Vooraf mijn twijfels en deze twijfels redelijk weg kunnen rijden. Misschien iets te veel
verval (16 minuten) tussen de eerste en tweede ronde en dat zou beter gekund
hebben, maar qua hartslagwaarden weer eens in de buurt waar het zou moeten
zijn..
Voor de cup het Allesheimer resultaat tot schrapresultaat kunnen bombarderen,
maar niet zo overtuigend als ik had gehoopt. Daarvoor Bram Rood verantwoordelijk
die opnieuw super reed daar, complimenten daarvoor en zeker nadat hij wel in
GrafShaft reed (en won).
Consequentie is wel dat ik Dünsberg nog maar eens flink mijn best mag doen om te
proberen mijn 3e plek voor de RWP Marathoncup vast te houden.
Voor de liefhebbers nog een
impressie via facebook (foto's
gemaakt door Marga)
