Willingen 12 juni 2011, leuke terugkeer na 8 jaar

Voor het eerst sinds 2003 weer eens deelgenomen aan deze marathon, terwijl ik in 2003 het in Willingen echt gehad had met dit evenement vol commercie en fantasieloos parcours.
Kleine 2 jaar terug een onderonsje met Ramses en die zegt oa. "Fred, het is nu echt een parcours voor jou en leuk om te rijden". Dus eind vorig jaar al ingeschreven voor deze wedstrijd met achteraf een dag later La Reid (RWP Marathoncup), maar dit was pas later bekend. Het moest en zou er weer een keer van moeten komen.
In het weekend voorafgaand aan deze marathon nog een stuk parcours verkend tijdens het clubweekend met MBC Midden Nederland. In de dagen voorafgaand aan deze marathon vrij weinig getraind en was min of meer echte rustweek. Op vrijdag lekker laten masseren en Scalpel bij Rijwielpaleis opgehaald na een check.

Op zaterdag aan het einde van de ochtend met Marga richting Willingen vertrokken en toen regende het in Nederland.
In Willingen aangekomen direct een conditorei overvallen om daarna inschrijving op te halen. Bus tactisch geparkeerd voor de overnachting in de buurt van de start zonder te dicht bij de campings vol met idioten van het Bikefestival te liggen. 's Avonds overheerlijk pasta gegeten bij Italiaan en uiteindelijk redelijk op tijd hotel Vivaro ingedoken want de wekker op 05:30u gezet voor het ontbijt.

Wedstrijd

Na ontbijtje (nu weer een bak koude pasta) spullen aantrekken en merk dat ik mijn zweethemd vergeten ben, maar Marga heeft in een mum van tijd een shirtje geregeld bij Leander Hamelink (zenks).

Rond 07:00u richting start waar het al vrij druk was, maar met startnummer 156 mocht in ik eerste startvak plaats nemen, wat lekker is bij 1.000 starters in de eerste 2 groepen.

Om 07:30u het startschot en na 20 seconde de eerste meters. De 800 meter nog vlak maar daarna direct fors omhoog over op dat moment nog redelijk brede weg.  nog vlakde start en na 1 km vlak direct de eerste lange klim. Zo'n 2,5 km lengte bij ongeveer 9% gemiddeld. Perfect om het veld uit elkaar te trekken, maar natuurlijk toch ook de stresskippen van de 53 km die haast hebben en zich op onmogelijke plekken naar voren proberen te rijden.
Op een wat vlakker deel achter me "links", leuk maar ik ga niet van het goede spoor af om zelf in de troep te rijden. Krijg een les in wat ik hoor te doen en ik breng hem de term "aufsalzen" bij, maar betwijfel of die boodschap over gekomen is.

De eerste afdaling direct ook de leukste en meest technische van deze ronde en toch wel blij dat het droog is want gaat toch redelijk steil omlaag met stukken rond de 15% of meer. Dan weer omhoog en merk dat het klimmen niet gaat zoals ik zou willen en merk ook dat mijn hartslag met moeite boven de 150 tot 155 komt, wat voor mijn doen te laag is. Er tegen vechten weet ik uit ervaring dat dat niet lukt en leg me er maar bij neer. Wordt helaas ook net iets veel ingehaald voor het mooie, maar weet ook dat ik hopelijk in het 2e gedeelte tijd en plaatsen goed kan maken.

Deze ronde op zich verder goed te rijden zonder extreme lastige stukken zowel omhoog als omlaag. Wel genieten onderweg van de omgeving en op zich de leuke route en gelukkig lang niet alleen schotter.
Terug in de buurt van Willingen langs de skischans en denk dan dat ik er bijna ben, maar toch nog zo'n klere bult die totaal niet loopt voor het gevoel. Afdaling richting finish leuk om te doen, maar wel afslaan voor ronde 2. Heb deze ronde dan in 2:38u afgelegd.

123,3 km / 3.373 hm Hf gemiddeld 144 (lager dan normaal)

2e ronde:

Deze ronde is min of meer feest der herkenning, want die een week eerder gereden. In de eerste klim 2 verse bidons van Marga. Overigens die klim echt heftig en daar toch het kleine blad voor moeten gebruiken. Wel leuk het slingerende stukje omhoog met 10% gemiddeld. Maar verder is deze klim een echte sloper waar geen einde lijkt te komen. Paar stukjes op en neer en dan steil omlaag over de mooiste singletrack van het parcours. Heerlijk stuiteren omlaag en lijkt wel Ardennenwerk.
Zit nu op ruim 70 km en in het eerste steile stuk kan ik ineens redelijk wat deelnemers inhalen en dat terwijl het steil klimmen niet mijn ding is. In ieder geval mooie opleving en krijg bijna het standaard commentaar van enkele Nederlanders zoals "Ben je er nu pas" of "ik had je al verwacht".
Halverwege deze ronde opnieuw probleem met bidonhouder achter op de zadelpen, maar eigen fout want een inbus zat niet goed vast........

Lange klim van de Langenberg loopt lekker voor het gevoel, want nergens echt steil maar wel lang. De afdaling op een paar kleine plekjes wat technisch, maar niet echt moeilijk. Heerlijk om soms zo rond de 60 km/u naar beneden te raggen. Na ongeveer 5:00u opnieuw de keuze van stoppen of doorgaan, dus doorgaan.

3e ronde:

Opnieuw dezelfde zware klim in het begin (met natuurlijk weer 2 bidons van Marga) en daarna ander stuk parcours. Moet ook even 2 stuks paracetamol pakken want voet lijkt iets op te gaan spelen. Lang samen met Duitser gereden die me had bijgehaald en die lang in het wiel bleef zitten. Op bepaald moment moet ik toch helaas even lossen. Laatste lange klim na de verzorgingspost is vooral bovenin zwaar en zie dan een aantal rijders aankomen en wilde niet meer ingehaald worden. Stel je voor dat daar een master 3 bij zou zitten, dus krijg vanaf dat moment toch weer een echte wedstrijd.
Vooral de laatste km's is het echt voluit rijden. De Duitser bijgehaald maar de groep kwam tot op 30 meter in de laatste klim. Mijn benen spatten bijna uit elkaar in deze "sprint".
Laatste gedeelte niet meer omgekeken (teken van zwakte) en zo hard mogelijk naar de finish afgedaald. Ik hoor zelfs het remmen van achtervolgers vlak achter me, maar hoef de laatste meters gelukkig niet meer te sprinten.

   
Van links naar rechts: Finishstraat, Fredje na 6:32u, echt "smullen" zo'n bak met ???

Uiteindelijk in iets minder dan 6:32u over de finish. Toch ben ik niet extreem uitgewoond of leeg maar dat lukte op 1 of ander manier niet echt vandaag. Later blijkt mijn tijd goed te zijn voor een 4e plaats met iets meer dan 2 minuten achterstand op nummer 3 (winnaar van 2010).
Ik kan er niet mee zitten, want er zat niet meer in vandaag. Zo simpel ligt dat en laat me ook geen teleurstelling aanpraten door enkelen die me een podiumplek hadden toegedacht.
Overall is het plaats 77 van de 186 finishers op de langste afstand, de rest was al gestopt na 1 of 2 ronden.
Overigens thuis kijkend op de uitslagen blijkt dat mijn sprint van de laatste 8 km ervoor gezorgd heeft dat ik de nummers 5 en 6 beide op 7,3 seconde gehouden heb, zo zie je maar dat je nooit mag verzwakken bij een marathon.

Voordeel van P4 is dat Marga en ik vlot naar huis kunnen en nog voor 18:30u al in Soest zijn.

Ik heb gewoon genoten van de sport en verrassend leuk parcours (beter dan in 2001/2002/2003) en geen spijt van mijn terugkeer naar deze wedstrijd.

Resumerend: Leuke marathon en zeker niet meer de autobahnmarathon zoals in het verleden. Kom zeker nog een keer terug hier.