|

Wildwald Vosswinkel Marathon 25 september 2011, bosracen puur sang
Omdat Groesbeek (oorspronkelijk gepland voor zaterdag
24 september) dit jaar niet doorging, was het een
beetje zoeken naar alternatief en dat werd de Wildwald Vosswinkel.
Een vrij kleine marathon en op redelijk korte afstand vanaf Soest, zodat ik niet
hoefde te overnachten in hotel Vivaro. Wekker om 06:00u en ruim een kwartiertje
later op weg voor ongeveer 260 km. Ter plekke even zoeken want start/finish
buiten het dorp, dus geen dorpsmarathon in dit geval.
Bij de inschrijving kwartiertje in de rij want vrij
druk en niet alles liep echt gesmeerd. Blijkbaar te druk voor de dames achter de
balie met zoveel na inschrijvers.
Terug naar bus, omkleden en tactisch plekje zoeken voor extra bidons omdat Marga
dik keer niet mee ging.
Half uurtje voor de start richting startplek en begon al redelijk vol te lopen
en startplek feitelijk veel te klein voor een kleine 400 deelnemers. Natuurlijk
weer redelijk wat rijders die op het laatst een mooiere startplek wisten te
vinden. Ach, zijn toch de rijders voor 1 of 2 ronden denk ik maar. Kan me er
niet druk om maken.
De wedstrijd
Dan iets over 10:00u tergend langzaam geneutraliseerd
van start achter een auto aan, langs de parkeerplaats voor het los gegeven
wordt. Al vlot richting mijn omslagpunt, want het gaat gigantisch hard en ik wil
niet hebben dat ik helemaal achterin kom te rijden. Blijft een feit dat er veel
rijders bij zitten die maar 1 rondje rijden en dan echt haast hebben om naar
voren te komen. Scheelt dat het hier overal lekker breed is. Meest tricky is de
hoge snelheid waarmee we met z’n allen omlaag vliegen en maar niet te veel bij
nadenken wat er mis kan gaan.
Na een klein half uurtje raggen kom ik bij Herwin Wetters uit en die weet me
prima te prikkelen met "Dit wordt hem voor jou vandaag, lekker stoempen". Moet
zeggen dat het op dat moment super gaat en niet te veel achteruit fiets. Wel
even slikken die klim want 1 van de weinige die echt steil is met zo’n 10%
gemiddeld, maar ook niet meer dan 75 hm en is het leed weer geleden. Nee, in
deze marathon geen lang klimwerk, maar continue op en neer met flinke stukken
vals plat.

98,5 km / 1.950 hm
Na bijna 30 km bijna "schrikken" want ipv alleen maar
schotter zomaar een singletrack. Dan merk je dat het nog druk is met deelnemers
en even later wordt het nog gekker want sta domweg in de file voor ………….
Inderdaad een klein gat waar je normaal gewoon overheen kan rijden. De steile
klim daarna is ook domweg achter de meute omhoog lopen waar je normaal gesproken
misschien net kan fietsen.
Nu nog stukje glooiend en via wat bospaden naar de finish waar ik vlot een bidon
verwisselen en na 1:2 8u zitten de eerste 34 km er op.
Ronde 2 en 3
Ipv over het parkeerterrein een verkorting door het
bos en begint alles weer opnieuw. Het is in ieder geval een stukje rustiger op
het parcours, maar rij zeker nog niet alleen. Fietsen gaat nog steeds super voor
het gevoel en kan redelijk wat deelnemers inhalen zonder ingehaald te worden.
Vlak voor het einde weer de singletrack en nu lekker fietsen en de steile klim
lukt ook tot het moment dat ik klein foutje maak en de fiets toch af moet. Op
zich niet erg, maar direct links pijn in hamstring en rechts schiet de kramp in
bovenbeen. Doet echt zeer en nu het belangrijkste dit er rijden uit zien te
krijgen want moet nog meer dan een complete ronde. Hierdoor verlies ik wat
plaatsen op rijders die met hun laatste loodjes bezig zijn en er na 2 rondes mee
kappen.
Deze ronde zit er in 1:30u op.
 
Foto's gemaakt door Hennie Molenaar
Direct in het begin van de 3e ronde pak ik ondanks kloterige gevoel 1
tegenstander en dat blijkt ook de enige te zijn in de 33 km. De hele tijd niets
of niemand in het zicht en al vlot niemand meer achter me te zien. Relaxen geen
zin in en toch maar proberen zo vlot mogelijk te gaan, maar na ongeveer 3:30u
merk ik dat het fijne er echt af is.
Paar km voor de singletrack achterom kijken zie ik toch iemand rijden en toch
maar versnellen. Blijkt tevergeefs want dat is Gert Stappenbelt die eerder pech
had en idioot snel langszij komt. Krijg een schouderklopje, maar was liever voor
Gert gebleven. De laatste km’s weer tegen de krampgrens
aan en geloof het wel.
Vooral ook beetje oppassen voor de andere recreanten want die zijn er in
overvloed. Blij dat het hier niet meer echt hard moet.
Na afloop:
Na 4:35u over de finish waar het sfeerloze en stille
bende is. Bijna uitgestorven, want de meesten zijn al weg. Even navragen op
welke plek ik geëindigd ben en blijkt P19 overall en P2 bij de masters 3.
Dus toch nog een podiumplek in de knip. Met dat in gedachten naar mijn bus,
opfrissen (geen douches te bekennen) en richting de prijsuitreiking. Voor de
verandering niet extreem lang wachten en vlot een trofee en bende zeep in
ontvangst nemen om daarna vlot naar huis te gaan.
Hierdoor nog voor 18:30u thuis en geen bende qua fiets (stof) en kleding wat ook
een keer lekker is.
Samenvattend:
(overigens de site heeft het over 94,5 km
/2.700 hm)
Beetje sfeerloos evenement wat erg basic opgezet
is, maar ze doen wel hun best
Laatste stukje richting finish tussen alle
dagjesmensen door is niet ideaal en misschien wel gevaarlijk
Helaas relatief weinig deelnemers die de
"uitdaging" van 3 ronden aandurven
Ondanks dat geen spijt gehad om deze marathon er
"even" bij te doen al was dit 1 van de minst spannende die ik ooit gereden
heb.
|
|