|
MTB marathon am Rursee26 juni 2011, halve/hele marathon?? Nee,
1½ marathon !!!
 74
km / 1.700 hm is dat een marathon waarvoor je je bed uit komt? Normaal gesproken
Fredje misschien niet, maar na mijn debacle van de Bilstein marathon wilde ik
toch iets doen om het gevoel te houden. Alleen start om 10:00u, prijsuitreiking
16:00u met een kans dat ik podium zou kunnen rijden kreeg ik het idee om er
eventueel een extra ronde aan te voegen. Zou anders misschien wel 2:30u moeten
wachten en waarom dat niet goed benutten?
Er een mailtje richting organisatie aan gewaagd of een extra ronde mogelijk was
en kreeg enthousiast mailtje terug, niets stond dus 1½ marathon in de weg.
Op zondagmorgen dus vroeg op, vlot wat eten naar
binnen proppen en om 06:15u op weg. Iets voor 09:00u al ter plekke, dus tijd
genoeg om in te schrijven en voor te bereiden op de wedstrijd en beetje
bijpraten met diverse bekenden.
Kwartiertje voor de start toch maar plaats nemen in het startvak en rustig
wachten in het zonnetje.
Start en eerste ronde
Onder de tonen van AC/DC "Highway to hell" van start
en gaat vrij relaxed allemaal. Dorp uit en de eerste 3 km lekker vlak en tot
mijn grote verbazing kan ik in de voorste groep mee trappen al loopt de hartslag
wel fors op.
Zodra het iets omhoog gaat wordt ik weer op mijn
plaats gezet, want voorin gaan ze toch echt harder.
De eerste echte offroad klim is best tricky, want vrij steil en nat en door
geklooi van anderen even de fiets af voor 10 meter. Verderop weer het normale
klimwerk (150 hm), maar op sommige stukken is het aardig nat en goor na de regen
van vooral zaterdag. Dan flauw omlaag raggen en lekker spetteren tot de volgende
klim. Die klim is echt goor en vrij lastig want er is maar 1 mooi spoor en kan
net niet dat tempo rijden vanwege voorgangers en passeren lukt hier echt niet.
Verderop gelukkig weer normaal fietsen en wel lekker ook want dit is de langste
klim met ongeveer 230 hm.
Stuk asfalt en dan de "verschrikkelijk gevaarlijke" afdaling waarvoor door de
organisatie voor gewaarschuwd was voor de start. Deze is juist heerlijk om te
rijden en lijkt veel op Ardennen tracks. Wat ook uit de Ardennen over genomen is
zijn de kalkstrepen. Ook hier en daar gewoon over de modder, maar toch is het
parcours perfect te volgen.
Foto links: Samen met fietslegende Fons Moors op de foto, foto rechts:
compact startveld van rond de 80 deelnemers aan de langste afstand
Op iets meer dan 20 km een verzorgingspost, maar die
kan ik overslaan. Dan feitelijk de laatste lange(re) klim over een kleine 4 km
lengte en iets minder dan 150hm.
Vanaf de 25 km is het op een paar kleine stukjes na alleen maar vlak en afdalen.
Na iets meer dan 1:35u zit de eerste ronde er op. Ga niet langs de start/finish
maar een verzorgingspost net buiten het dorp.
Tweede ronde
Van Marga krijg ik 2 verse bidons, maar eigenlijk de
verkeerde uit het rekje. Even balen, maar aan de andere kant niet
onoverkomelijk. Ik heb genoeg drinken om de volgende 35 km zonder te stoppen
te overbruggen. Begin de deze ronde net iets anders met een pittig klimmetje
extra.
Vanaf de eerste echte klim zie ik een aantal tegenstanders in de rug en krijg
hierdoor een extra "boost" en probeer zo snel mogelijk het gat te dichten. Zit
er bijna bij, maar net iets te veel gevergd van mezelf en blijf een tijdje op 50
meter hangen tot de volgende poging. Dit gaat beter en kan 1 voor 1 rijders te
grazen nemen, maar in de vlakkere gedeelten is het voluit doortrappen om ze geen
gelegenheid te geven om in mijn wiel te komen. Het is nu een echte wedstrijd
geworden met dito hartslag.
Dan opnieuw de modderklim met het enkele spoor en laten daar nu weer 2
tegenstanders rijden, maar kan er niet langs. 2 eerder gepasseerde rijders
kunnen daardoor lekker aanhaken, dat heb ik dan weer.
Amper 2 mm nadat het mogelijk is om er langs te gaan, ga ik er ook langs. Nu is
het voluit aanzetten en als een gek rammen zonder om te kijken. Pas na 5 minuten
kijk ik eens om en zie dat het gat 100 meter is en heb even lucht. Toch proberen
niet verslappen in de "lichtere" gedeelten en veel op hartslag tegen de
pijngrens rijden.
Bij de verzorgingspost haal ik nog een rijder in, maar
onderaan de klim zit hij er bij en blijft bij me rijden. Maak me geen zorgen om,
want hij is alles behalve een master 3.
Hij heeft het moeilijk en heeft kramp, ik probeer hem een beetje op te peppen.
Vlak voor het laatste klimmetje zegt hij dat dit de laatste is waarop ik
antwoord: Klopt, maar dan nog een ronde.
Dan blijkt mijn tegenstander Thomas Schütt te zijn die mij namens de organisatie
mailde. Hij geeft aan dat niemand het geloofde dat er zo’n gek was en nu fietst
dezelfde gek naast hem. Verder is hij wel blij met me, want ik sleep hem door de
laatste km’s heen.
Tot aan de finish blijven we bij elkaar en hij laat mij netjes voor gaan .
Ik heb er dan ongeveer 3:20u op zitten en vrij vlot
een interview op de finish en daarna richting mijn bus om 2 verse bidons, wat
eten te pakken en wat spray over de ketting te gooien.
Extra ronde:
Tja, daar ga je dan helemaal alleen op pad zonder
"druk" van wedstrijd of wat dan ook, maar voor? Tja waarvoor??? Gert-Jan
Theunisse ging destijds na de Kellerwald ook terug op de MTB naar het vliegveld
van Düsseldorf, dus het kan gekker.
Kost duidelijk meer moeite om op gang te komen in tegenstelling tot de eerste
ronde. Op het vlakke gedeelte relaxed trappen, maar dan toch echt klimmen. Valt
tegen, blijkbaar die 2e ronde en vooral die 10 minuten pauze maken
het toch zwaar. Hartslag blijft ook achter, en je mist toch ook je
tegenstanders. Eerste half uur paar maal gedacht om het idiote idee niet af te
maken. Op bepaald moment komt een auto met iemand van de organisatie langszij en
vraag of ik problemen heb, want zo lang kan je toch niet onderweg zijn. Leg hem
uit dat het ronde 3 is en hij wenst me veel succes.
Mooie omgeving, genot om hier te fietsen.
In het 2e gedeelte van deze ronde beetje
last van mijn voeten (warmte), maar na een voetenstop van 2 minuutjes is dat ook
weer voorbij. Ik hoef nu niet onnodig pijn te leiden.
Uiteindelijk na ongeveer 1:55u weer terug bij de finish en zoeken naar Marga.
Wel/niet eerste plek
Dan vertelt Marga me dat ik 5e geworden ben
bij de masters 2, dus geen podium. Oeps, wat is hier aan de hand? Mijn 3:20u is
namelijk goed voor P1 bij de masters 3.
Ik vraag het na bij de organisatie en die verwijst naar de folder van het
evenement. Tja, daar zit de fout. Dan uitgebreid overleg tussen tijdwaarneming
en organisatie, want alles omgooien zou ook problemen kunnen geven. Uiteindelijk
"Jullie zijn beide nummer 1". Ik denk de beste oplossing en mag 10 minuten later
op het bovenste treetje plaats nemen samen met de andere "nummer 1" die op 12
minuten achter me zat.
Hoe dan ook: Ik heb mijn eerste P1 bij de masters 3 binnen, maar
eerlijkheidshalve zegt dat niet alles. OK, er waren 8 finishers in deze
categorie, maar wat als een Dolf, Geert of andere toppers hier geweest waren?
  
Van links naar rechts: Finish na 3:20u, interview met de omroeper, eind
goed al goed.
Tot besluit:
Ondanks de korte marathonafstand van iets meer dan 70
km / 1.500 hm geen spijt gehad van deelname aan deze marathon. Op minder dan 3
uur rijden een mooie omgeving, leuke paden en niet alleen schotter.
Gewoon een heerlijke, gezellige, kleinschalige dorpsmarathon met een goede
organisatie. Zou wat dat betreft 100% in de RWP Marathoncup passen, maar dan wel
3 ronden. Ik weet in ieder geval hoe 3 ronden aanvoelen.
|
|
