Vorig jaar voor het eerst deze marathon gereden want toen was het
een onderdeel van de RWP Marathoncup en toen al aangeven hier graag een keer
terug te komen. Dit was dus eerder dan misschien gedacht, maar kwam nu heel erg
mooi uit.
Op de terugweg vanuit Oostenrijk (Montafon marathon) zagen Marga en ik
billboards bij het circuit Hockenheim hangen met dragraces in hetzelfde weekend.
Nu heeft dragracen niets met mountainbiken te maken, maar beide zijn we gek van
dat spektakel.
Sterker nog: via deze sport hebben we elkaar ruim 25 jaar leren kennen….
Dus
konden we er een compleet weekend van maken met eerlijk gezegd het dragracen als
hoofdmoot en de marathon als toetje.
Op vrijdagmiddag 500 km sukkelen over drukke snelweg, hapje eten, slaapplek
zoeken in Hockenheim (hoogst illegaal wild kamperen in de Vivaro) en zaterdag
van ’s morgens vroeg tot ’s avonds 22:30u op het circuit hangen.
Was meer dan de moeite waard en voor de liefhebbers hier wat
foto’s via mijn facebook.
Klein uurtje rijden naar Neustadt zodat we nog net voor middernacht
konden gaan slapen. Om 06:30u alweer wakker voor de bami prak en daarna
inschrijven, maar stond eerlijk gezegd niet te popelen want koppijn (nitro
dampen?) en
ik was het aardig zat.
Aan de andere kant is dit niet zomaar een parcours wat je elke dag kan rijden,
dus toch maar 45 euro (oeps, niet goedkoop) afgetikt en voorzicht prepareren
voor de wedstrijd.
De wedstrijd:
Even voor 09:00u plaats nemen in het startvak en ondanks licentie
is het licentievak verboden terrein. Lekker belangrijk met iets meer dan 100
deelnemers, want men heeft een wat flauwere/langere startklim beloofd en het is
toch ruim 100 km fietsen.
De eerste meters een verademing want inderdaad niet 10% omhoog en kan lekker
warm draaien. Stukje afdalen en dan na 3,5 km toch fors omhoog, maar niet echt
lang. Hartslag komt lekker op normale waarden en muv rechter bovenbeen voelt het
lekker aan en redelijk goed mee komen met de meute. In de eerste singletracks
iets inhouden want ik zou harder kunnen en willen maar niet overal ruimte om in
te halen.
De eerste steile afdaling gaat lekker tot op het moment dat het voorin even
stokt qua tempo, men zelfs gaat lopen en ik er ook even af moet. Geen probleem
want weet dat hierna een vrij lange klim komt.
In die klim merk ik dat ik mijn 2e bidon verloren heb.
Gelukkig bovenaan de langere klim de eerste post en kan gewoon compleet gevulde
bidon pakken. Dat zijn nog eens verzorgingsposten, perfect geregeld.
Afstand 107,8 km / 2.456 hm
Vanaf dat moment even minder heftig klimwerk en meer op de macht en
daar ook "in gevecht" met een andere 50+ er voor zover ik in kan schatten. Duurt
uiteindelijk meer dan een uur voor ik die niet meer zie. Dan de klim naar de 2e
verzorgingspost die maar 1,3 km lang is maar wel dik 135 hm en ook over stenen,
boomwortels etc. Blij met achtervering in deze klim want hou lekker grip en kan
overal blijven fietsen al is het op 24/32.
Bovenaan de post banaantje pakken en nu vooral meer afdalen en wat
bredere paden om lekker te raggen zonder techniek. Dan weer wat klimmende
singletracks met veel te krappe haarspeldbochten die net niet te doen zijn, maar
niet alleen voor mij. Maar los daarvan loopt het nog prima.
Dan de meest beroemde/beruchte afdaling uit het parcours waar veel toeschouwers
met fototoestellen staan. Ik laat me niet gek maken en ga uit lijfsbehoud toch
de fiets af. M
ij net te steil omlaag in combinatie met
mijn lengte vragen om gebroken sleutelbeen en na 3x weet ik hoe dat is, dus maar
wat tijd inleveren. Jammer alleen dat op dat moment een beetje de kramp er iets
inschiet en me bij verderop parten blijft spelen.
De 2e
Ronde
Na ongeveer 2:55u zit ronde 1 er op en even
uitkijken naar Marga die met 2 bidons op me staat te wachten. Ze staat precies
op dezelfde plek als vorig jaar, toch handig als je dat dan weet. Een korte
peptalk en kan ik me opmaken voor nog een dikke 3 uur biken.
Merk alleen dat het fijne er toch een beetje af is en vindt het ook
prima. Daarbij begint door de warmte mijn voet ook op te spelen en pak maar een
paar stuks paracetamol.
Ga in ieder geval niet te veel forceren of wat dan ook en probeer
te genieten onderweg zonder het idee met een echte wedstrijd bezig te zijn. Qua
positie in deze 2e ronde ook maar een paar plaatsen goed kunnen
maken.
Na ongeveer 4½ uur rijden komt toch de verwachte regen maar het valt nog
redelijk mee. Wordt zeker geen grote baggerbende en hooguit zijn de paden met
boomwortels en stenen wat spannender dan in de eerste ronde.
Bij de extreme afdaling aan het einde is het nu muisstil, want
niemand meer langs de kant. Wat een verschil met de eerste ronde!
Nu de laatste loodjes en dat is nog zo’n klere klim die
minder dan een km lang is maar een eeuwigheid lijkt te duren met zo’n 9%
stijging gemiddeld. Daar wel flink doorharken want zie iemand achter me
dichterbij komen en dan kom het wedstrijdgevoel toch weer boven drijven.
Daarna nog een kleine 2 km vals plat en daar toch blijven doorharken tot de
laatste afdaling en dan relaxed de laatste 2 km afleggen.
Links: Vooraf met clubgenoot Pieter de Graaf,
rechts: Finish na ruim 6 uur.
Na afloop
Na 6:08u over de finish en (helaas/alweer) niet echt uitgewoond.
Vrij vlot wat eten en in de tussentijd gaat Marga informeren op welke plaats ik
geëindigd ben en krijg te horen dat het een 5e plaats bij de masters
3 is en 46e plaats overall. Valt me iets tegen, maar aan de andere
kant kunnen we redelijk vlot weg om niet al te laat in Soest terug te zijn.
Vraag nog even wat de winnende tijd is bij de masters 3 en dat is ruim 1:20u
sneller dan ik zou zijn !!!!
Ik weet dat ik niet echt hard ging, maar zo’n achterstand?? Vergeet het maar en
klopt ook niet. Later toch een 4e plek en 45e plaats
overall voor wat het waard is.
Het is niet echt goed, maar ook niet slecht. Eigenlijk een beetje
het gevoel van de laatste marathons. Daarnaast was de marathon door Hockenheim
als "bijzaak" gebombardeerd, maar wel een hele leuk bijzaak.
Verder geen spijt van deelname want ik blijf er bij
dat dit qua mountainbiken wellicht 1 van de allermooiste parkoersen is.
De organisatie, verzorging, posten met vrijwilligers onderweg zitten gewoon goed
in elkaar. Wat dat betreft mag deze marathon opnieuw in de RWP Marathoncup
opgenomen worden ondanks de langere afstand in de auto. Maar icm dagje dragracen
wordt het nog aantrekkelijker.
