Zondag:

De wekker om 06:30u en vlot richting het ontbijt en voor 3,50 euro buikje vol en prima verzorgt. Dan maar wachten tot 3 kwartier voor de start om rustig rond te fietsen over de brede weg tot het opstellen voor de start begint. Sta redelijk voorin voor wat het waard is op 120 km / 3.000 hm, maar wel veiliger ivm het grote startveld en vooral die loze ronde. 2 minuten voor de start jasje uit, beenstukken afgeven aan Marga en wachten op de geneutraliseerde start.

Om 09:00u van start met het bekende gezenuw met 500 man achter een auto en dat terwijl je alles beter in 1 keer vrij kan geven want na een klein rondje van 3 km ben je weer terug en mag je alsnog "sprinten" richting de eerste heuvels.
Kost me een hoop plekken want ben niet brutaal genoeg om plek op te eisen en wil er niet naast liggen.
Blijft niets voor mij en altijd blij als er geklommen mag worden.

Foto links: Shirt voor mijn 50e verjaardag gekregen van de sponsor, dus..............

Klimmen voelt lekker aan ondanks licht protest rechter been, maar ik weet dat zoiets "maar" 90 minuten duurt. Halverwege de eerste klim komt Dolf Okkerman me voorbij zetten en probeer er bij te blijven, maar na 300 meter laat ik hem lekker gaan want hij is me een maatje te groot. Ik denk dan "zie je na afloop wel".

Op het moment dat ik denk we gaan dalen, maar is het ineens haaks linksaf en steil omhoog en dat lukt niet met een 46'er voor. (tja, zelfs na 7 jaar moet je niet 100% blind varen op de automatsiche piloot).
Dus sta geparkeerd en duurt even voor ik op klein sta en weer kan fietsen met het nodige verlies aan plaatsen.
Dat stukje is hooguit 40 meter klimmen maar echt steil. De afdaling is ook anders als voorgaande jaren, namelijk geen autobahn, maar leuke bospaden maar in de eerste ronde nog te druk om echt lekker te rijden.

Dan de 2e grote klim die begint na het bruggetje en daar op klein blad omdat het best druk is. Deze klim is totaal 5,7 km lang en 340 hm met in het midden nog zo'n pittig stukje. Vanaf de top afdalen met paar kleine stukjes singletrack omlaag maar nergens echt spannend.
Vanaf de verzorgingspost weer een kleine aanpassing qua parcours en dan nog 2 klims tot de finish. De laatste is de ergste want loopt domweg niet, maar op 1 op andere manier lijk ik super benen te hebben want kom makkelijk met mij 36'er middenblad boven en achter zelfs over.
Dat is wel eens anders geweest.
Vlak voor de finish wat extra draai en keer werk en de eerste ronde zit er op en uitkijken naar Marga die klaar staat met 2 bidons.

2e en 3e ronde:

In de tweede ronde niet al te veel bijzonderheden, gewoon tempo vast houden. Enige "probleem" zijn de 2 sanitaire stops onderweg. Je probeert het lang tegen / op te houden maar dat fiets niet echt lekker. Dus stoppen en dat lijkt altijd eeuwen te duren en daar gaan weer kostbare secondes en plaatsen denk je dan.

In de derde ronde zijn het alleen nog maar 120 km rijders en dan weet je wie je tegenstanders zijn. In de eerste stuk weet ik al 4 man te pakken. Vanaf dat moment kan alleen Bastiaan Bekkers er bij blijven en ik "verdenk" hem dat hij master 3 is, dus directe concurrent (sorry, want je bent M2). In de eerste lange klim doe ik een stuk kopwerk tot hij overneemt en hij even later zo enorm versnelt. Probeer het bij te houden, maar moet er af. Niet te geloven en ik berust er maar in. Maar vanaf dat moment ook een kleine dip en zelfs een pispauze maakt me niet uit. Ik geloof het wel voor even.
In de tweede lange klim ga ik er ook niet vol in zoals het zou moeten tot ik richting het einde toch weer deelnemers kan oprapen.

Totaal afstand 121,9 km en 3.126 hm

Dan zie ik ineens een geel shirt en kan het niet geloven maar daar rijdt Dolf Okkerman. Er voorbij en zeg nog "kom op Dolf", maar hij blijkt er achter compleet door gezeten te hebben op dat moment en levert gigantisch veel in. Iets wat je niemand gunt en zeker Dolf ook niet. Toch vanaf dat moment krijg ik een aardige "boost" want denk "stel je voor dat hij er toch aan komt etc". Resultaat is wel dat ik het laatste uur weer een wedstrijd heb en dat is genieten.
Bastiaan zie ik ook en bedenk dat dat hij sterk is dus ik in de laatste afdaling maar moet proberen afstand te nemen omdat ik hem de voorgaande afdaling over 1 van de singletracks niet echt vlot zie dalen. Blijkt niet nodig te zijn want in vals plat omhoog rij ik eenvoudig weg, maar durf amper achterom te kijken (teken van twijfel en zwakte).
Voorlaatste klim weet ik nog een tegenstander te pakken, maar marge is niet groot. Na de afdaling iets meer lucht maar ga vol door tot de laatste "hufter". Daar denk ik voldoende marge te hebben en rij daar op kleine blad, maar ineens is het krap 30 meter. Dus alles geven wat er nog in zit en zo hard mogelijk naar boven harken en vooral niet meer om kijken. Zelfs in de weilanden durf ik niet eens om te kijken en pas vlak voor het finishterrein kijk ik naar achteren en zie helemaal niemand en kan het laatste stukje crosscountry achtig stukje op het gemak rijden en even genieten.
Door al het gehaast in het 2e deel was het verval tussen ronde 2 en 3 maar iets meer dan 5 minuten, dus ruim binnen de norm.

Foto links: De klus zit er op, foto rechts: Dit wil ik wel vaker.

Finish

Na 5:56:52 over de finish en voel me top. Iets later nog beter als ik een briefje in handen krijg met klassering want dat is P68 overall, maar belangrijker P2 bij de masters 2. Iets waar ik heel erg blij mee ben ook al omdat zo'n beetje iedereen van te voren me een podiumplek toedichtte. Leuk, maar bij de masters 3 wordt ook nog aardig doorgetrapt.
Achterstand op nummer 1 blijkt iets minder dan 4 minuten te zijn en zelfs zonder de pispauzes had ik dat niet gehaald. Op P3 komt Henk van Haaster binnen die 11 minuutjes achter me zit.
Even bijkomen en daarna heerlijk douchen en wachten op de prijsuitreiking. Voor de verandering vrij vlot zodat Marga en ik iets voor 17:00u al in de Vivaro zitten voor iets meer dan 400 km. Geen probleem na zo'n lekker gereden marathon.

In ieder geval een geweldig begin van seizoen 2011 en hoop nog een paar keer het podium te halen maar moet er hard voor blijven werken, maar dat is momenteel niet het grootste probleem. Op naar de volgende marathons.