Bergrace Off the Road Arnhem 29 mei 2011

Na 3 jaar afwezigheid eindelijk weer eens de Bergrace Off the Road in Arnhem gereden. Vorig jaar reed ik tijdens Arnhem een marathon en 2 jaar terug last van een blessure.
Dit weekend bewust gekozen om in Arnhem te rijden want de 2 voorgaande weekenden zat ik al in Duitsland voor een marathon en tot aan midden juli was dit het enige weekend zonder "buitenland verplichtingen".

Arnhem op zich wel 1 van mijn favoriete rondjes voor zover ik nog in Nederland cross country wil rijden want hier redelijk wat hoogteverschillen en parcours waar je elkaar bijna overal in kan halen of ingehaald worden. Beter dan een gemiddelde "dijkje op / dijkje af" wedstrijd of "slalom tussen lintjes" wedstrijd.
Verder natuurlijk de wedstrijdvorm die je zelf kan kiezen (tijdsduur) ipv verplicht korte wedstrijden vanwege je licentie. Met mijn huidige licentie mag ik alleen maar korte wedstrijden van 75 minuten rijden en een elite licentie is me veel en veel te duur voor het aantal wedstrijden wat ik zou willen rijden in Nederland

Dus voor mij natuurlijk de 150 minuten wedstrijd, maar alleen het wedstrijd iets minder serieus dan een aantal jaren terug. Nu meer als een flinke interval training om mezelf een flinke opdonder te geven ipv gaan voor een echt resultaat.
De week ervoor een marathon en daarna vrolijk en fors doorgetraind, dus stond alles behalve uitgerust/fris aan de start. Tja keuzes maken heet dat.

Wedstrijddag:

Om 07:30u op weg en dik voor 08:30u inschrijving ophalen en voorzichtig preparen voor de start van half 10. Kwam alleen veel te veel bekenden tegen zodat het inrijden en parcours verkennen in de verdrukking kwam. Klein stukje parcours met de trap en terug richting start. Vooraf wordt nog even fijntjes opgemerkt door een official dat de Xentis wielen eigenlijk niet mogen en lijkt wel herhaling van 3 jaar terug.
Je schijnt 28 spaken te moeten hebben wordt verteld en dat lijkt me vrij veel............

Hoe dan ook, de sfeer is relaxed en zelfs 2 minuten voor de start nog tijd om een Tweet op het web te gooien en verder ga ik voor de gein via de app Endomondo de rit opslaan en die kan dan live gevolgd worden. (resultaat)

Om 09:30u echt van start over de brede asfaltweg en tot halverwege gaat het nog redelijk tot het iets steiler wordt en iedereen langs me heen schiet. Oei, wat gaat iedereen hard van start of wat zit ik weer te treuzelen. Harder lukt niet. Gevolg hiervan is dat ik in de file terecht kom zodra we off road gaan. Dan maar harder starten.
Waar ik direct al last van heb, is mijn rechter been. Net boven de knie voelt het niet lekker aan, iets waar ik bij marathons ook last van heb. Alleen hier is het bij wijze van spreke "hollen of stilstaan". Juist die steile stukjes nekken me vooral in het begin. Niet leuk, maar ik weet dat het na 90 minuten normaal gesproken voorbij is.
Dit is toch heel wat anders dan een lange klim waarin je lekker je tempo kan rijden.

Totaal 51,8 km / 1.082 hm (ongeveer halve marathon)

Na een rondje of 3 mijn plekje redelijk gevonden in het veld en begint het betere gevoel voorzichtig te komen. Dat gevoel krijgt aan het einde van de 4e ronde een deuk, want ik wordt al op een ronde gezet wat te vroeg is naar mijn zin. In Wageningen was dit pas in de 6e ronde.
Op dit parcours kan ik dus mijn gebrek aan felheid en explosiviteit niet verhullen. Scheelt in ieder geval 1 ronde..............

Na inderdaad de bekende 90 minuten loopt het lekkerder, kan op sommige stukken wat zwaarder trappen en kan zo nu en dan een tegenstander inhalen. Kan ieder geval mijn tempo lekker vasthouden en eigenlijk jammer dat het na ruim 2:38u voorbij is.
Ben niet uitgewoond of wat dan ook.

Daarmee ook mijn probleem bij dit soort wedstrijden. Ik beschouw het (te) veel als een training en neem het eigenlijk niet serieus genoeg om er vol tegen aan te gaan. Mezelf in relatief korte tijd compleet leeg te rijden lijkt er niet meer in te zitten.
Aan de ene kant jammer want juist een wedstrijd als deze zou ik me meer moeten kunnen oppeppen, aan de andere kant lukt me dat wel bij wedstrijden boven de 5 uur en dat is mijn core business.

Voor de statistieken hieronder de rondetijden van deze wedstrijd:

Na afloop wat bijpraten, wat drinken en ondertussen haalt Marga een overheerlijk bak patat speciaal. Krijg al lopend met die bak patat wel wat lachers op de hand, want is zeker not done. Ach als master 3 telt dat allemaal niet meer. Mooiste opmerking is die van herstelpatat die ik er maar in zal houden.
Daarna vlot naar huis om na een klein uurtje tot weer de MTB op te stappen om nog 2 uurtjes in de bossen rondom Soest te trainen. Kom ik in ieder geval nog aan mijn uren.

Van links naar rechts: Laatste afdaling voor finish, Marga heeft schik, even wat drinken

Overigens blijken mijn inspanningen nog goed te zijn voor een P75 overall van de 175 te zijn en P16 bij de masters 2 (??) van de 48 te zijn wat me achteraf niet eens tegen valt. Zit nog bij de beste helft van het veld, maar hoe lang nog. Als ik de gemiddelde snelheden van een aantal jaren terug bekijk heb ik toch zo'n 2 km/u ingeleverd.
Kan er niet van wakker liggen want ik heb me meer dan uitstekend vermaakt op dit parcours en daar gaat het uiteindelijk toch om.