Eigenlijk staat alles al beschreven in de koptekst, maar er is meer om toch nog iets van te maken. Deze wedstrijd tbv de RWP Marathoncup 2011 was wedstrijd nummer 4 in deze serie. Deze min of meer een "must" voor mij omdat ik al 1 wedstrijd gemist had en twijfel over deelname wedstrijd nummer 5 (ivm GrafShaft op zaterdag).
Dus ruim op tijd ingeschreven en op zich wel zin in want een vreemde marathon kan altijd verrassend zijn en op papier leek het ook niet echt zwaar te zijn met iets meer dan 100 km / 2.200 hm. Dat ook niet verkeerd met de wetenschap dat ik 6 dagen later vol aan de bak moet bij de Dolomiti Superbike.
De weersvoorspellingen voor de wedstrijddag waren niet erg hoopgevend, althans volgens de ene site het zou een graadje of 15 zijn en een beetje regen en een andere site had het over iets meer regen.

Op zaterdag rond 18:00u met Marga op pad voor 4 uurtjes rijden, maar dat werden er iets mee want ik had blijkbaar een verkeerd adres op mijn Tom Tom ingeklopt en kwam terecht in een weiland waar een tranceparty gehouden zou worden (althans dat ging er voor door met handjevol bezopen Duitsers). Via een McDonald en een telefoontje met Frank Zandvliet toch rond 22:45u ter plekke. Op dat moment redelijk wat wind en beetje motregen. Vlot de slaapzak in want de wekker op 05:45u gezet.
's Nachts een paar keer wakker vanwege harde regen wat je goed hoort in hotel Vivaro.

Wedstrijddag:

Even voor 7:00u inschrijving ophalen en wat is koud en nat. Omkleden en nadenken over de hamvraag voor vandaag: "wat trek ik aan". Ramses die ik spreek zegt ook: "In het lang, ik ben niet gek". Dus beenstukken aan en toch ook maar dun regenjasje over mijn shirtje heen. Jasje kan altijd uit als het echt te warm mocht worden, maar op dat moment is het maar 8 graden, regen en vrij veel wind.
Beetje losrijden en paar minuten voor de start in het startvak plaats nemen waar Nederlands de voertaal is. Van de 120 deelnemers ongeveer 100 uit Nederland, tja de cup dat wil wat.

Vlak voor de start met regen en 9 graden (jawel, 3 juli)
Meer foto's via m'n facebook.

Om 08:00u van start en na iets meer dan 500 meter is het klimmen over lekker brede schotter. Dat is ideaal om op temperatuur te komen en m'n plekje te vinden in het veld. M'n plekje vinden gaat direct de verkeerde kant op want ik lijk niet vooruit te komen. Geen nood, want het is nog lang denk ik. Als ik in de 2e klim nog steeds zit te harken en ingehaald wordt door de uiteindelijk 3e plaats rijder Jos Pennartz begin ik te beseffen dat het misschien echt niets gaat worden vandaag. De manier en snelheidsverschil waarop alles gaat beloofd in ieder geval weinig goeds. Ik leg me er op dat moment al bij neer, want forceren heeft geen zin. Mijn hartslag blijft veel te laag en lijk onvoldoende kracht te hebben. Daarbij speelt het rechter been ook flink op, zou de temperatuur daar invloed op hebben?
Ik weet dat het nu een training "mentale weerbaarheid" gaat worden ipv een wedstrijd. Bedenk op dat moment al dat ik in ieder geval het voordeel heb om niet te hoeven wachten bij een prijsuitreiking. Tja, hoe verkeerd kan je bezig zijn in gedachten?
Dit wordt nog extra versterkt door een paar van die glibberige modderstukken wat niet direct mijn hobby is, ligt me domweg minder. Modder is wat mij betreft voor varkens, niet voor Fredje..........

Onderweg even schrikken als ik Jeroen van Vossen in de kant zie liggen met enkele medebikers die hem helpen, maar ziet er niet goed uit. Blijkt ook later, want hij heeft zijn been gebroken.

Na 40 minuten zijn de ergste modderstukken voorbij en is het vooral bredere paden, wat stukken tussen de weilanden door en verder "niets". Tja, met mooi weer misschien leuke uitzichten, maar nu met motregen en harde wind en 9 graden is er weinig te genieten onderweg.
De 2e keer langs de verzorgingpost neem ik een bidon aan van Marga en heb eigenlijk ook medelijden met haar en de anderen die bij dit weer langs de kant staan, dus bij deze een ode aan alle helpers/verzorger langs de kant.

Laatste deel van de eerst ronde is het van het niveau "hoe krijgen we saaie km's bij elkaar" en na 2:36u zit ronde 1 er op en mag het feest weer beginnen.

Tja, 10 slagen lagere HF waardes dan een week eerder.

2e gedeelte en wonden likken

Deze 2e ronde is het op sommige plekjes nog slechter te rijden vanwege eerdere doorkomst en dat het nog steeds niet echt droog geworden is. Halverwege zelfs nog even flink regen, dus mijn regenjackje kan ik aanhouden en blijkt een goede keuze geweest te zijn. Vooral ook in de open stukken met veel wind. Grootste nadeel van het jack is het geklapper in de afdalingen.
In deze ronde uiteindelijk toch nog 3 man in kunnen halen waarbij op het einde er toch weer 2 verdacht dicht bij kwamen en ik toch heel even het gevoel van een wedstrijd kreeg voor wat het waard is.

   
Van links naar rechts: Voor de start (veel zin), natte doorkomst bij verzorging, na afloop.
Meer foto's via m'n facebook.

Op de finish (5:21u, R2 in 2:45u) staat Marga en Hennie op me te wachten en verder uitgestorven en niet verwonderlijk ook. Krijg mijn briefje met klassering in mijn handen en inderdaad P4 bij de masters 3 en eerste reactie "Mooi, kunnen we snel naar huis".
Wil dat ook, want heb het helemaal gehad met deze marathon. Hoor al dat de douches koud zijn en bij de afspuitplaats vrij druk, dus met m'n Gardena pompje mezelf wat afspoelen en ketting/tandwielen schoonspoelen en insprayen.
Nog even binnen wat eten, maar geen zin om nog lang te blijven want wil zo snel mogelijk naar huis en deze marathon maar proberen zo snel mogelijk te vergeten.

Met P4 mag ik vandaag niet tevreden zijn (al gun ik Jos zijn P3 zeker), maar de tijdsverschillen met bijvoorbeeld een Dolf Okkerman of anderen waar ik normaal dicht bij zit zijn gigantisch. Overall met P61 staat mijn naam ook in de z.g. rechter kolom. Nee, dit was een totale "offday" en het enig positieve feit is dat ik de finish gehaald heb zonder brokken, maar verder kan ik domweg echt niets positiefs verzinnen.
Heb me toch ook (opnieuw) misschien te veel laten beïnvloeden door de omstandigheden en kon het knopje niet meer omzetten.

Na 5 eerdere marathon dit seizoen die op zich goed gingen, nu een keertje (flink) minder. Maar van ellende wordt je beter dus wie weet wat er in het vat zit voor de rest van het seizoen. Je moet optimistisch blijven.