Pas laat gepland deze marathon, want vrij lang stond in het weekend van het NK Marathon voor mij de Bilstein marathon op mijn programma. Toch begin augustus programma omgegooid en maar eens kijken hoe het zou gaan. In mijn "eigen" categorie (Masters 2) niet al te veel te zoeken voor wat betreft een nationaal kampioenschap. Meer een toetje zo aan het eind van het jaar en voor de verandering eens lekker in de buurt.
In de week voorafgaand normaal getraind tussen alle regenbuien door, alleen nog steeds last van (lichte) verkoudheid. Na Daun was het niet veel beter geworden en bij heel slecht weer zou ik deze wedstrijd toch laten schieten.

Zaterdag:
Uitslapen tot 07:00u, ontbijtje pakken en rond 07:30u op pad en nog voor 09:00u al ter plekke. Inschrijving ophalen, beetje bijpraten zoals normaal. Alleen wel opvallend dat een aantal rijders wel heel erg gestrest rond liepen. Waarschijnlijk toch iets te (be)halen hier.
Kwartiertje voor de start startvak voor de masters 2 in dat al aardig vol was, dus lekker achterin hangen. Startopstelling zou volgens regelmatigheidklassement zijn, maar ik zag toch diverse bekenden die 0,0 punten hebben toch wel verdacht voorin............ Lekker belangrijk allemaal.

De wedstrijd:

Als 3e groep achter de elite en masters 1 worden we los gelaten met ongeveer 70 rijders. Eerste stuk gaat direct al heel hard, maar kan het (nog) bijhouden en zelfs iets naar voren komen. Eerste modderstukje in is het even druk en inhouden maar daarna weer vol gas, wat een tempo. Op dat moment rij min of meer op met Henk van Haaster. Op de asfaltstukken koersen we zo'n beetje rond de 40 km/u en al vrij vlot voel ik dat ik adem te kort kom (toch die verkoudheid), maar ook ontbreekt me de macht op echt lekker te rijden.
Vrij vlot kies ik er bewust voor om het tempo maar iets te laten zakken ipv mezelf compleet naar de knoppen te rijden.

Na een kleine 8 km het terrein in en licht glooiend omhoog, maar hoor dan de kopgroep van de amateurs aankomen. Dat is op dat moment een aardig grote groep en ga maar naast de ideale lijn rijden want die vechten serieus om het kampioenschap.
Op dat moment heb ik nog een heel ander "probleem" en dat is dat mijn Polar een hartslag van 0 aangeeft, terwijl ik dat moment echt wel in leven ben. Op 1 of andere manier toch afgeleid en beetje pielen om het weer aan de gang te krijgen. Lukt niet en wat later toch maar meting uit en nieuwe meting beginnen. Verklaard ook de horizontale lijn op het grafiekje.

Totaal: 85,7 km / 850 hm

Parcours volgt op een groot aantal stukken de vaste MTB route en deze is wonder boven wonder goed te rijden ondanks de regen van de week voorafgaand aan deze marathon. Er zijn dus vaste routes die begaanbaar blijven bij veel regen. Hooguit een paar stukken echt smerig en diepe modder, maar zeker niet onoverkomelijk.
Waar ik meer moeite mee heb, is het invalachtig rijden op deze ronde. Liever lange(re) klimstukken en afdalingen dan steeds kort,soms steil naar boven en weer vlak. Merk dat ik wat dat betreft domweg te weinig voor dit soort zaken getraind heb.

Op iets meer dan 20 km paniek in de tent want een grote groep voor me komt terug rijden, want schijnt een bordje verdraait te zijn. Tja, het is Nederland en gebeuren dat soort dingen. Consequentie is wel dat het weer een stuk drukker is en diversen rijders op alle mogelijke en soms onmogelijke manieren terrein goed te maken. Tja, dat ben ik niet echt gewend bij echte marathons in het buitenland. Overigens de commentaren de eerste km's waren niet van de lucht, waarvan "Nu wordt ik weer geen wereldkampioen" wel lachen was. Aan de andere kant triest dat dit kan gebeuren.

Na iets meer dan 35 km begint het lekkerder te lopen en kan ik gelukkig redelijk wat rijders inhalen. Begin bijna in een goed resultaat te geloven. Helaas verlies ik richting het einde van de eerste ronde tussen de weilanden bijna net zo veel posities. Toch net iets te veel gegeven?

Ronde 2:

Na 2:15 begin van de 2e ronde en die is wat korter. Al vrij vlot ingehaald door 2 rijders en tegen mijn gevoel in pik ik aan. Voel me net een wielrenner die er net bij kan blijven. Zou geen seconde de kop kunnen overnemen. Na een paar km laat ik het voor wat het is en weer mijn eigen tempo rijden.
Hoewel van te voren aangegeven was dat deze ronde vlakker zou zijn zitten er in het Reichswald toch een paar pittige klimstukken in, maar nergens meer dan 40 meter klimmen. Blijft wat dat betreft behelpen, maar ze hakken er toch in.
Verder in dit gedeelte ook een paar hele hele lange stukken 100% rechtuit waar totaal niets aan is om te rijden. Dit echt puur om aan de km's te komen, maar zal wel met vergunningen te maken hebben. Verder is het soms inhalen of ingehaald worden.
Richting het einde nog een rijder die vraagt om een band en een pompje. Sorry, maar dat zit er niet in. Geef onderweg niets weg met het risico even later zelf zonder te zitten.
Dan onverwacht een weg oversteken en zegt men "Nog 1 km". Dat is eerder dan verwacht en dan nog even doorharken want zie toch rijders achter me en wil me nu niet meer laten inhalen wat uiteindelijk lukt.

Na 3:52:26 over de finish wat goed is voor een 31e plaats bij de masters 2, dus net bij de beste helft van de 70 starters wat me achteraf nog mee valt.

Op zich niet goed, maar zat domweg niet meer in. Parcours niet echt mijn ding (te veel cross country) en had (mede door verkoudheid) vandaag onvoldoende inhoud om echt lekker te rijden. Aan de andere kant, gewoon de finish gehaald. Na afloop beetje bijpraten en na een half uurtje naar huis.
Voor de verandering eens korter in de auto dan op de fiets wat sporadisch is.

Tot besluit:

Met de rit van 2008 in Nijmegen in gedachten wist ik van te voren dat dit compleet anders is dan bijvoorbeeld marathons in Duitsland of Oostenrijk. Je weet dat de mogelijkheden om een echt zware marathon te organiseren vrijwel onmogelijk is. Nederland en ook de omgeving van Groesbeek is domweg vlak. Daarnaast helaas lang niet overal vergunning om te mogen rijden en daardoor die vervelende vlakke passages om van bos A naar bos B te komen. Dan helaas nog het probleem van het verhangen van bordjes waardoor sommigen gedupeerd zijn.

Misschien is het dan toch beter om een rit van 2 of zelfs 3 kortere rondes uit te zetten waardoor er meer controle is op het parcours en er minder verbindingsstukken nodig zijn.
Nu kwam men uit op een NK Marathon met een winnaarstijd van slechts iets meer dan 3 uur wat maar 30 minuten meer is dan een cross country wedstrijd van stichting Bergrace. 85 km en 850 hm (geen 1.500 hm zoals op de site) houdt niet echt over. Cyclo Amerongen had zelfs 100 km en 1.500 hm.

Waar ik zelf geen last van gehad heb, maar wellicht rijders die 6 uur onderweg waren is de geringe verzorging onderweg. Zelf vooraf flink drinken en met 2 bidons tot de nok toe vol kon ik het met 15 graden net redden. Dit zou beter moeten kunnen.

Ondanks dat wel een compliment aan de organisatie die deze wedstrijd opgezet heeft want oversteeks waren allemaal perfect beveiligd. De bewegwijzering was voor mij meer dan voldoende.
Dus hopelijk in 2011 toch weer een marathon, maar voor een NK net iets te dunnetjes.