Bart Brentjes Challenge 10 oktober 2010, genieten in het zonnetje

Voor de 3e keer deel genomen aan deze wedstrijd als toetje van het seizoen. In principe zou ik hem niet rijden, want qua wedstrijd niet direct mijn favoriet. Ik zou hem alleen maar rijden als het mooi weer zou zijn en de week voorafgaand ook droog zou zijn. Baggeren in de Limburgse klei zal je me echt niet zien doen.
Op maandag voorafgaand nog steeds goede vooruitzichten en nog net voor in kunnen schrijven, want op zondag ter plekke voor wedstrijdrijders niet mogelijk.

Dus toch maar voor de laatste keer dit wedstrijdseizoen vroeg op en om 06:30u richting Eijsden.
Even na 08:45u aangekomen en Marga met de (Cannondale) hybride op pad gestuurd om mijn bordje en transponder op te halen. In die tussentijd omkleden en nog even wat extra’s aan want wat was het nog koud. In het dorp in de buurt van de start een streepje zon zoeken en wachten tot we konden gaan opstellen. Met een groep van rond de 300 licentierijders niet extreem druk en me ook niet druk maken over startplek of wat dan ook. Vandaag het toetje zonder echte prestatiedrang. Vlak voor de wedstrijd lange kleiding uit en wacht op startschot.

De wedstrijd:

Precies om 10:00u valt het startschot, maar even wachten voor ik de eerste meters kan rijden. Op de vlakke wegen zit de snelheid er direct flink in, want zie al vlot dik 45 km/u op de teller staan. Niet helemaal mijn ding in de groep, maar er wordt redelijk normaal gereden. Na 4 km gaat het me iets te hard en voor ik het weet zwerf ik (weer) tussen 2 groepen in en dat schiet niet op. Gelukkig vlot bijgehaald en tot het grasveld er maar even bij blijven.
Op het grasveld ieder zijn spoor zoeken en valt het veld wat meer uit elkaar. In ieder geval iets meer ruimte om lekker door te harken.

Op ongeveer 8 tot 9 km afstand een singletrack iets omlaag en een klein beetje opstopping, maar het blijft in ieder geval nog rijden in tegenstelling tot een paar jaar terug toen het echt wachten was. Wat dat betreft een hele vooruitgang.
Dan op een singletrack tegenliggers die blijkbaar niet door hebben dat er nog zo'n 3.000 man aan komen en toch juist willen rijden, onbegrijpelijk!!
Verder opvallend dat na zo'n 15 km het aantal rijders dat lek staat bijna niet te tellen is, bizar voor woorden zoveel langs de kant. Dan rij ik maar liever met tubeless met latex om het risico te beperken. Laag gewicht nog steeds voor velen het belangrijkste.

In de voerstreek een aantal leuke (maar korte) stukjes maar ook hele hele lange stukken over de weg die ik ken van Limburgs mooiste (op de racefiets, niet van de MTB) en dat is jammer. Na iets meer dan 30 km komen we met ongeveer 8 man aan bij een stukje waarvan ik weet dat het heel steil is. Ik wil geen risico lopen om te moeten lopen dus itt de anderen de benen niet stil maar op het laatst langs de meute vliegen om supersnel terug te schakelen op het kleine blad en dat lukt. Ik rij voorop zodat ik geen risico loop door een ander te moeten lopen. Leuk, maar dan moet je wel rechtsaf als daar een pijl die kant heen wijst. Resultaat dat ik als 4e mag aansluiten en even later stokt het voor me en toch lopen.......................

Totaal afstand 103,8 km en 1.450 hm

Het missen van een pijl overkomt me helaas nog een keertje, maar niemand om me heen zodat ik pas bij een volgende kruising door heb dat ik fout zit, dus omdraaien en met ruim 3 minuten verlies weer aansluiten en de "inhaalrace" kan beginnen. Het bordje hing er wel, maar eerlijk gezegd voor een toertocht groot genoeg maar voor marathon mag het iets groter of mijn ogen gaan ook al achteruit. Bij het inhalen een enkeling verbaasd want die verwachtte niet dat ik achter ze zat.

Na 2:30u lekkere klim en rij met oa. Henk van Haaster en zonder waarschuwing vooraf ineens een pittige acute kramp in mijn hamstring. Moet gelijk tempo laten zakken en proberen de boel weer los te krijgen. Vanaf dat moment toch oppassen dat het niet terug komt en dat lukt gelukkig wel.
Op de langere rechte stukken en min of meer vlakke stukken draai ik het lekkerst en kan daar terrein goed maken maar in de enkele steile klims verlies ik nu te veel tijd.

Na iets meer dan 3:30u het bordje nog 20 km en dat is vooral grote blad werk met een paar kleine/korte klimmetjes maar mag bijna geen naam meer hebben. Aan de andere kant begin ik het ook te voelen en toch wel blij als ik Eijsden zie liggen en weet dat het zo goed als klaar is. Nog even tempo draaien om geen plaatsen meer prijs te geven en na 4:20:45 zit de laatste marathon van 2010 er op.

Na afloop:

Klassering weet ik op dat moment niet en blijkt later P111 overall te zijn voor wat het waard is. Belangrijker is dat ik muv de kramp lekker getrapt heb en met dat gevoel de winter in kan.
Op het grote plein even bijpraten met enkele bekenden, maar vrij vlot vertrekken om Marga in Valkenburg op te pikken. Die was daar gaan shoppen ipv wachten in Eijsden en daarna de file in te duiken naar huis.

Geen spijt dat ik deze marathon gereden heb ondanks mijn gevoelens mbt deze wedstrijd en commercie.

• Pluspunten: Het was lekker weer, leuke sfeer (ook onderweg), oversteekpunten onderweg goed geregeld.
• Minpuntjes: Vrij veel verbindingsstukken over de weg, slechte verzorging (3 op 100 km waarvan 1 op 10 km voor de finish erg dunnetjes) en niets bij de finish.

Volgend jaar weer ?? Ligt aan het weer, bij baggerweer laat ik het lekker schieten !!!!!