Marathontraining Amerongen 7 maart 2009

De kop van het marathonseizoen is er weer af met de 7e traditionele marathontraining in Amerongen, ooit ontstaan vanuit het forum (toen ik de nationale wedstrijdsite nog deed) en niet meer weg te denken op de kalender.
Vorig jaar kon ik helaas niet rijden ivm lichamelijke narigheid en was toen onverstandig om te rijden, maar nu niet geplaagd door narigheid en had er heel veel zin in. Alleen voorgaand aan deze training niet echt stil gezet met een week eerder 5 rondjes Schoorl gevolgd door enkele pittige trainingen op de racefiets en op donderdagavond nog 2 uur in de sportschool. Dus ik was zeker niet 100% uitgerust, maar Amerongen was geen doel op zich.

Vanaf 2008 geen 6 maar 7 ronden ivm inkorten van de vaste route en 100 km is toch wel het minimum wat je af moet kunnen leggen of niet soms?
Verder had de organisatie gelukkig besloten om de baggerbak na de parkeerplaats te vermijden en hiervoor een goed bereidbaar stuk te gebruiken. Wat mijn betreft mag dit de standaard route worden ipv de kapot gereden baggerbak, maar dat terzijde.

's Morgens vroeg voor vertrek zelf ijs krabben van de auto, maar verder helder en zou in ieder geval droog blijven. Ter plekke vlot inschrijven en vooral bijpraten met diversen bekenden. Nog even paar minuutjes warm rijden en daarna opstellen voor de start.

Even na half 10 op pad met nog 4 anderen, maar vanaf de eerste meter maar gelijk op kop rijden en redelijk de vaart er in op het vlakke gedeelte. Dan het eerste klimmetje en voelde op zich niet super maar ook niet slecht. Volgende klim met wat meer hm's merkte ik toch dat de hartslag (te) laag bleef voor mijn gevoel en oorzaak toch de voorgaande dagen. Geen probleem, want is toch een training, maar anderzijds ook het gevoel dat je iets moet laten zien. Dus stug doorharken en de eerste mensen inhalen die in eerdere groepen gestart waren. Vanaf dat moment het bekende tafereel met Fredje op kop met een groepje rijders in het wiel. Na zo'n 1/2 ronde schiet Paul Nieuwenhuizen (naar later blijkt de dagsnelste) langs me heen alsof ik stil sta. In de lange klim richting parkeerplaats wordt ik ook even op mijn plaats gezet door Henk van Haaster (1 van mijn toekomstige tegenstanders voor 2010 als ik master 3 ben).
Inmiddels is wel de groep achter me uitgedund tot 1 volger en dat is Mark Dame die ik goed ken en maakt me totaal niet uit en hij geeft aan dat hij het wel lekker vind achter me aan te rijden. Binnen de 34 minuten zit deze ronde er op, maar zeker geholpen door het parcours wat vrijwel moddervrij is en sommige stukken meer weg hebben van een racebaan. Vlot rekenen met wat (gepland) verval moet een tijd van 4:15u mogelijk zijn.

In de 2 ronde opnieuw ingehaald door grotere groep rijders met Emiel Kunkeler in het zwart/geel. Ik roep nog "wat ga je hard", maar volgens mij hoort hij het niet eens. Niet aanpikken, want is tegen mijn principe want wil zelf de afstand overbruggen op eigen tempo.
Ronde 3 en 4 ook nog ingehaald door later gestarte deelnemer(s), maar dan is het ook over. Einde ronde 4 pak ik de eerste en dat is toch weer goed voor de moraal. Richting einde ronde 5 vlak voor de lange klim even een sanitaire stop en schaduw Mark doet gezellig mee. Hoewel korte stop toch altijd lastig om op gang te komen en is feitelijk ook de eerste 35'er in mijn rondetijd (ontleend aan mijn Polar en ingesteld met auto start/stop).
Bovenaan even een banaan naar binnen prakken voor het laatste uur en zeg tegen Mark "nog 2 keer een 36'er en doen we het goed". Toch komen die er niet want als Mark even in een klim langszij komt krijg ik een prikkel dat het toch wat harder moet. Als ik even later in de verte het bekende zwart/geel van Emiel zie geeft dat vleugels en ga er voor. Emiel klampt aan en blijft bij ons hangen tot de laatste lange klim. Verder pak ik nog enkele rijders die me eerder inhaalden en dat voelt goed.
De 6e ronde toch nog net onder de 35 en proberen of ik dat in ronde 7 nog een keer kan herhalen. Helaas lukt dat net niet want kom 4 seconden te kort, maar weet wel de hoogste hartslagen te halen van de hele training.

De totaalcijfers van Amerongen Ronde Rondetijd Maximale Hartslag Gemiddelde hartslag Afstand in km  Gemiddelde snelheid 1. 33:40,4 158 149 14,659 26,1 2. 34:37,7 160 150 14,680 25,5 3. 34:36,1 157 149 14,639 25,4 4. 34:48,3 157 148 14,691 25,3 5. 35:17,1 157 147 14,678 25,0 6. 34:53,5 159 150 14,654 25,3 7. 35:04,1 163 152 14,648 25,0 Totaal 4:02:57,2 163 149 102,7 25,4

Volgens eigen meting in net iets onder de 4:03u (officieel 4:03:38 dankzij de pispauze) de 102,7 km afgelegd zonder uitgewoond of wat dan ook te zijn. Ik kon ook alles volledig op de 46'er voor rijden zonder achter de 32'er nodig te hebben. De power was er op zich wel.
Gewoon een heel lekker gevoel en erg constant gereden. Na afloop even wat eten en drinken pakken wat rijkelijk voorradig is en daar kan menig organisatie van normale wedstrijd of marathon nog wat van leren.

In ieder geval met een goed gevoel naar huis gegaan, maar voelde de benen achteraf goed. In ieder geval lijkt het duurvermogen redelijk in orde en dit verder uitbreiden voor het echte werk, want Amerongen is "slechts" een training of niet soms?