Tijdens de hemelvaart opnieuw met een grote groep clubleden van MBC Midden Nederland naar de Harz geweest voor ons jaarlijkse clubweekend. Dit was al weer de 3^e keer dat ik er was want het is een schitterend gebied om te rijden.
Evenals andere jaren toch een beetje een eigen plan getrokken qua fietsen want het merendeel van de clubleden bekijkt het weekend toch vanuit een andere invalshoek dat ik doe. Een hele dag onderweg zijn voor een stukje van 70 tot 90 km met heel veel stops en uitgebreide lunch is niet aan mij besteed, maar dat is inmiddels bekend bij mijn mede clubleden en op die manier is het voor iedereen toch leuk.
Voor mij in ieder geval stond een aantal pittige trainingen met als toetje de marathon centraal.
Op woensdagavond met Marga vertrokken en tegen 22:00u ter plekke om nog snel een biertje te pakken en redelijk op tijd naar bed.

Donderdag:

Een langere tocht op de racefiets gepland en vol goede moed op pad. Na 45 minuten de eerste regen en dat een groot aantal uren lang. Niet erg, want waaide amper. Alleen bij een hevige onweersbui met hagel toch 10 minuten schuilen. Uiteindelijk 131 km / 1.600 hm op de klokken en toch nog bijna 29km/u gemiddeld met al die heuvels. Ik voelde mijn benen goed na afloop. Overigens stilstaand een extreem lullig akkefietje want ik dreig te vallen en op 1 of andere manier kom ik met mijn volle gewicht vol op de framebuis terecht en is het krak.
Duszzzzzzzzzz er zal een nieuw frame moeten komen want na controle blijkt er een klein scheurtje in het carbon te zitten.

Vrijdag:

Met mijn clubgenoot Duane van Wijngaarden (een hele snelle amateur) op de MTB een langere tocht gereden waarbij ik de gids was want heb redelijk fotografisch geheugen en met een kaartje hooguit voor de zekerheid. Geen GPS of wat dan ook nodig…………
Rijden ging redelijk goed al voelde ik de inspanning van donderdag nog goed. Helaas na ruim 3 uurtjes elkaar kwijt geraakt en verder mijn eigen gang gegaan. Onderweg een hongerklop(je) gehad omdat ik verzuimde even terug richting hotel te gaan waar ik voer en bidons klaar had liggen. Toch nog 113 km / 2.200hm gereden, maar was het aardig zat.

Zaterdag:

Een rustige dag want de marathon zou een stuk zwaarder zijn dan in 2007 toen het een racebaan was. Eerste zowel Scalpel als racefiets goed schoonmaken en daarna op het gemak met Duane op de racefiets naar Altenau om in te schrijven voor de marathon. 35 euro aftikken en rustig terug en na krap 30 km ook weer klaar deze dag. Uitgebreid eten en verder relaxen die dag.

Zondag:

Op tijd op, een normaal ontbijtje (geen bami dus) en voor 09:00u al ter plekke. 20 minuten voor de start een plekkie opzoeken in het startvak en wachten wat er gaat komen. Om 10:00u van start voor een z.g. startronde van krap 1 km lengte. Na 500 meter voel ik de benen al en was te verwachten. De (lange) singletrack na 700 meter aan het begin komt eigenlijk goed uit want kan lekker draaien zonder te moeten haasten want inhalen of ingehaald worden onmogelijk.
De klims doen zoals verwacht zeer en hartslag blijft lager dan normaal omdat ik alles behalve vers aan deze marathon begonnen ben. Toch voelde het niet zo beroerd aan als in Saalhausen, maar je merkt dat je te kort komt. In het begin nog vrij druk maar geen probleem over de brede schotterpaden. Na een kleine 3 kwartier een diepe afgraving in om onderin te draaien en via hetzelfde pad weer omhoog. Hier toch maar op het kleine blad want zit dit stuk zit tussen de 12 en 15%. Na deze kuil is het leed nog niet helemaal geleden, want er volgt een lastig klimmend grasstuk. Verderop volgt een singletrack waar aardig veel bagger ligt door de regen van de afgelopen nacht en liggen veel boomwortels e.d. In ieder geval een stuk parcours wat totaal niet loopt. Maar het hoogste punt van het parcours is bereikt.

Vanaf nu snel afdalen (tot bijna 65 km/u) en klimmen en weer dalen over de o zo bekende "snelwegen". Na iets meer dan 1:30u even iets last van de hamstrings en dat is wel erg vlot. Lichter rijden en gelukkig verdwijnt dat gevoel. Vanaf nu over de leuk slingerend pad iets omlaag en via wat brede paden tot het leukste stukje van de hele ronde. Een hele mooie singletrack van ongeveer 1 km lengte met 10% gemiddeld dalen. Heerlijk om deze te rijden en is volop genieten met m’n fully!!!!. Nog een klein stukje en de eerste ronde zit er op.

2^e ronde:

Bij start/finish staat Marga op me te wachten en krijg een bidon en flesje energizer mee voor de 2^e ronde. In de 2^e ronde weinig bijzonders te melden, hooguit een leuk onderonsje met een Duitse rijder die alles wil weten over de Xentis wielen. Rijden gaat min of meer op de automatische piloot. Ik haal halverwege een dame in die nog in haar eerste ronde zit haar haal ik in de 3^e ronde nogmaals in. Krijg medelijden/respect met iemand die toch haar 35 km probeert af te leggen.
Wel na zo’n 3½ uur begon ik last te krijgen van de voet en moet er toch paracetamol in.

Pitstop in beeld met Marga als trouwe verzorger en mental coach !!!

3^e ronde:

Bij mijn 2^e doorkomst pak ik 2 bidons en wat vloeibaar voer en maak me op voor nog krap 2 uurtjes "training". Nu is het extreem rustig op het parcours omdat de 70 km rijders gefinisht zijn en de langste afstanden minder populair zijn bij onze Oosterburen. Duurt ook heel lang voor ik weer eens een levend wezen op de fiets zie. Pas bij de afgraving zie je wat meer rijders op het parcours. De klim vanuit de afgraving doet nu echt zeer en blij als deze er op zit want 3x is zat. Richting de laatste klim zie ik heel ver voor me enkele rijders en ga er toch voor zitten om ze te pakken. Op het moment dat ik er bij zit ben ik zo vermoeid dat ik ze weer even moet laten gaan, maar met de 2^e adem lukt het om ze in te halen. Ik weet dat het nog iets meer dan 10 minuten is tot de finish en wil m’n tegenstanders geen kans geven om bij te komen dus volop doortrappen. Op het laatste brede pad achterom kijkend zie ik dat het nog maar 100 meter is en de kramp toch op komt zetten. Dan de mooie afdaling en gaat het net mis want nu echt kramp en kan niet echt doortrappen. Balen en moet op het laatst 1 plek toegeven. Los daarvan wel genieten dat laatste stuk al deed het erg veel pijn, maar ik had wel even het wedstrijdgevoel en kon daar aardig omhoog met hartslag.

Mijn eindtijd zit op 5:41u en is goed voor een 12^e plek bij de masters (1 en 2 bij elkaar) en 33^e overall. Hiermee in de middenmoot, maar ik ben hier zeker niet ontevreden mee gezien de voorgaande dagen. Qua rondeverloop ook geen klagen want weinig verval.

Tot besluit:

Kost even tijd om bij te komen en wil even later wat pasta scoren met de tegoedbon, maar alles is op. Ik ben goed pissig en heb het even gehad, maar wordt door Marga goed gemaakt met een broodje braadworst. Fiets afspuiten lukt ook niet, want geen water!!!
Lekker geregeld allemaal daar dus NOT!!!!!
Snel douchen (dit wel goed voor elkaar) en op weg naar huis om met dank aan wat files pas rond 22:45u thuis te komen.
In ieder geval een prima trainingsweekend achter de rug richting de Salzkammergut.