Bergrace Off the Road Arnhem 8 juni 2008

Na 3 jaar afwezigheid weer een wedstrijd in Arnhem gereden, want de laatste 2 jaar zat ik in Rhens voor een marathon. Gelukkig kwam het nu perfect uit en Arnhem is toch wel 1 van mijn favoriete parcours in Nederland. Relatief veel hoogteverschillen (180 hm op 8km) per ronde, niet extreem technisch en voldoende ruimte om elkaar in te halen of ingehaald te worden.
Daarnaast is dit een perfecte wedstrijdvorm waarbij je zelf kan kiezen wel afstand/tijdsduur je wilt rijden onafhankelijk van leeftijd of licentie en voor mij natuurlijk de 150 minuten wedstrijd. Vanwege mijn huidige licentie mag ik alleen maar korte wedstrijden van 75 minuten rijden en een elite licentie is me veel en veel te duur voor het aantal wedstrijden wat ik zou willen rijden in Nederland.
Na het "debacle" van een week eerder in Saarschleifen redelijk normaal getraind al ging de donderdag ervoor voor geen meter en vrijdag thuis mijn hele tuin leeggehaald van alle groen zodat ik maar af moest wachten wat Arnhem brengen zou. Zwaar lichamelijk niet gewend en voelde zaterdag allerlei spieren die ik nooit gebruik. Verder op vrijdag m'n nieuwe set inlegzooltjes opgehaald met een vers setje schoenen en hoe kan je die beter testen dan in een wedstrijd? Voor een marathon dit niet gedaan en voor nood lagen mijn oude schoenen in de bus.

Bij de inschrijving (achteraf) alle geluk van de wereld, want ik had een redelijk hoog startnummer, maar die bleek onvindbaar te zijn. Nu kreeg ik van de organisatie een lager nummer en bijbehorende startplek. Na het inrijden een extra bidon met water op tactisch plek neergelegd omdat Marga thuis bleef en ik niet wist hoeveel drinken nodig te hebben. Daarna op mijn gemak mijn plek in het startveld opzoeken.

De wedstrijd:

Vanaf de start ongeschonden door de eerste 2 bochten heen om een heel lang en breed stuk naar boven te pakken. Een betere/eerlijkere start kan je wat dat betreft niet hebben en tot halverwege liep het lekker, maar moest toch lossen en bij de laatste 100 meter asfalt kwam nog een hele groot groep me voorbij. Geen probleem, want de wedstrijd is nog lang, alleen nu even iets file bij de boomwortels en steile stuk wat er achteraan kwam. Gelukkig nu niet buiten adem zoals een week eerder en lekker trappen over de snellere stukken. Zolang het niet al te steil is gaat het prima, maar de kortere en steilere stukken liggen me net iets minder en die zitten er ook zat in deze ronde.
In de 2e ronde dan de beroemde afdaling over de trap, die feitelijk niets voorstelt en leuk is om te doen. Helaas bleek onderaan mijn ketting er af te liggen en balen als je kort op elkaar zit. Fietsend de ketting erop krijgen lukte niet, dus toch de fiets af, ketting erop en gang maken. Alleen moet je daar omhoog terwijl je verzet nog op de "daalstand" staat, dus weer wat tijdsverlies.
Overigens zou dit in ronde 4 en ronde 7 (de laatste ronde) opnieuw gebeuren.....................
Vanaf de 4e ronde helaas toch helaas toch weer wat pijn in de voet door de warmte en vlot 2 stuks paracetamol pakken, maar dat duurt even voor het werkt en feitelijk helaas blijft het zeuren de rest van de wedstrijd. Door de warmte al bezig met de 2e bidon die ik tot overmaat van ramp in de 5e ronde verlies op de trap. Nog nooit eerder een bidon verloren in de meest heftige afdalingen en nu wel op de trap. Gelukkig kan ik aan het begin van de 6e ronde mijn reserve bidon pakken, anders had ik echt een probleem gehad.
In deze ronde wordt ik ook ingehaald door de koploper wat te verwachten was en betekend dat het 7 rondjes worden ipv 8. In de laatste ronde er nog 1x lekker voor gaan zitten en proberen mijn snelste ronde er uit te persen, maar door mijn ketting probleem na de trap kan ik dat helaas vergeten. Zonder die problemen zou het wellicht gelukt zijn, maar ALS bestaat niet. Wel deze ronde gemiddeld met de hoogste hartslag gereden en nog enkele plaatsen kunnen winnen.

Uiteindelijk is mijn 2:33:50 goed voor een 50e plaats overall op de 173 starters en 142 gefinishte rijders. Tja, 3 jaar terug kwam ik nog uit op plek 25 met minder deelnemers. Maar gaan de anderen allemaal harder of wordt ik toch echt langzamer. Bij de masters 2 is de tijd nog goed voor een 4e plek achter o.a. m'n clubgenoot Emiel Kunkeler die goed bezig is.
In ieder geval ging het een heel stuk beter dan een week eerder, kon weer normale hartslag rijden en was niet echt uitgewoond. Uitgewoond mocht ook niet, want na deze wedstrijd zo vlot mogelijk naar huis om wat km's met Marga op de Suzuki maken. Tja, dat krijg je met 2 hobby's op 1 dag.

Voor de statistieken hieronder de rondetijden van deze wedstrijd:

Overigens bedroeg de afstand rond de 55 km en daarbij iets meer dan 1.200 hoogtemeters te pakken. Die hoogtemeters in heel veel kleine porties, maar qua afstand en hoogtemeters vergelijkbaar met een gemiddelde halve marathon. Duszzzzzzz: Een 5 uurs wedstrijd zou een hele marathon zijn.