Bikefestival Willingen en Metallica 15 juni 2003

Foto's beschikbaar gesteld door Hennie Roeper

24 februari in het vliegtuig (na een trainingsweekje) vanuit Portugal valt mijn oog op een klein stukje in de krant: Metallica treedt op bij fields off Rock op 15 juni. Eindelijk want dan kan ik mijn belofte richting Evert (mijn sponsor) "we gaan een keer naar Metallica" waar maken.
Even later: Shit dan is ook Willingen en sta ik al ingeschreven. Evert: Tja dan moet je keuzes maken. Dus Metallica roep ik. Evert: wat dacht je anders.

Kijk waar vind je zo'n sponsor die dit soort prioriteiten stelt? Toch knaagt het om Willingen te laten schieten en uiteindelijk beslis ik (in al mijn wijsheid) om beide te doen. Je bent gek, waar zit je verstand en meer van dat soort opmerkingen komen mijn richting uit. Misschien hebben ze wel gelijk, maar ach je bent oud en wilt wat. Richting het weekend een beetje rekenen (hoe lang duurt mijn wedstrijd gevolgd door 300 km in de bus) en ik zeg tegen Evert: Ik zie je 18:00u bij de ingang, moet lukken als ik een beetje door fiets.

Zaterdagochtend met Marga (mijn vrouw) richting Willingen om na 2 files rond een uurtje of 2 aan te komen. Inschrijving regelen wat toch weer een klein drama is, want zoals gebruikelijk was alles weer zoek, thuis niets ontvangen en ik "moest" om 07:30u starten ipv 08:00u want dat scheelt weer een kostbaar half uur.
's Avonds hapje eten met Mike, Inge en Ruud-Jan (enkele clubleden) en daarna laat ik Marga bij hen achter in het pension om zelf in mijn bus te pitten.
04:30u gaat de wekker al af voor het traditionele ontbijt: bak koude bami en flink wat sportdrank.
06:30u richting de start om beetje vooraan te staan, want we hebben haast en files op de eerste bult kost alleen maar tijd.

07:30u van start met na 10 meter al de eerste valpartijen in het gedrang van 1500 deelnemers. Gelukkig kan ik er langs heen rijden en probeer redelijk voorin te blijven maar wat sommige uithalen om voorin te komen lijkt nergens op. Verlies wel wat plaatsen maar kan de eerste steile klim fietsen afleggen zonder verzuurd te zijn wat de bedoeling was. Parcours ligt er lekker droog bij en de snelheid zit er lekker in.
Na 2:07u al terug van de eerste 53 km wat zo'n 15 minuten sneller is dan oude record, dus onder de 6:30u moet haalbaar zijn. De 2e ronde van 46 km is traditioneel zwaar, maar het loopt als een speer en na 4:27u zit de 100 km er op en besluit om toch de vervelend saaie 3e ronde te doen want die 30 km raggen we ook maar af.

Na 5:52u (56 minuten van m'n p.r.) over de finish en niet eens voelbaar naar de klote. Eerste feestje van de dag zit er op en ik wil zo snel mogelijk pleite, maar op aandringen van Marga toch even wat happen en maar een douche opzoeken.
Ik was anders zo mijn bus ingestapt, maar er zijn ook nog verstandige mensen om me heen. Op de terugweg gelukkig geen files en zelfs nog tijd voor koffie en op de minuut nauwkeurig staan Marga en ik om 18:00u bij de ingang in Nijmegen. Even later Evert van de partij die bij een andere ingang stond te wachten.
Over het concert kan ik kort zijn: SUPERVET. Tja dan nog naar huis om rond ½ 1 thuis om binnen 2 seconde in slaap te vallen wat ook een nieuw record is, mijn 2e op 1 dag.

Moraal van dit verhaal: Marathons lopen een stuk beter en sneller als je een leuk toetje in het vooruitzicht gesteld wordt of zit ik me zelf nu te belazeren?